ادبیات ترکی

ادبیات ترکی به مجموع موضوعات و متون ادبی اطلاق می‌شود که به یکی از زبان‌های ترکی مانند ازبکی، قیرقیزی، قزاقی، ترکی استانبولی، ترکی آذربایجانی و ترکمنی نوشته شود. ترکی استانبولی، ترکی آذربایجانی و ترکمنی را ترکی اوغوزی، ترکی غزی یا ترکی غربی نیز می‌گویند.

ادبیات ترکی در دوره تیموریان با روی کار آمدن الغ‌بیگ سیر صعودی خود را آغاز کرد. نخستین کتاب به‌دست آمده از ادبیات اسلامی ترکی، کتاب قوتادقو بیلیگ (دانش مقدس) است که در سال ۴۴۸ هجری قمری (۱۰۶۹ میلادی) توسط یوسف حاجب خاص به رشته نظم در آمده‌است. اثر دیگر دیوان لغات ترک اثر محمود کاشغری که در سال۴۵۱ هجری قمری (۱۰۷۲میلادی) تالیف شده‌است. در این اثر اطلاعات و معلومات مبسوطی از زبان و لهجه‌های ترکی، لغات، دستورزبان، عادات و رسوم ترکان، ضربالمثلها، داستان، مرثیه، کلمات قصار و در حدود ۳۰۰ قطعه دوبیتی و پندنامه و غیره به همراه نقشه رنگی مناطق زندگی ترک زبانان جهان آن زمان ارائه شده‌است.

ادامه نوشته

شیخ عزالدین حسن

شاعر و متصوف بزرگ ترک٫ "شیخ عزالدین ا صفی آبادی خراسانی" متخلص به "حسن اوغلو" در تذکره هاى قدیمى و نیز تاریخ ادبیات آزربایجان از موقعیتى استثنایى برخوردار است. او به عنوان پیشگام و یکى از مهمترین شعرایى که به زبان ترکى آزربایجانى سروده اند پذیرفته شده است.


تاریخ ترکى ادبى در خراسان٫ ایران٫ آزربایجان و ترکیه همه با اشعار شعراى ترک خراسان شروع مىشود. اولین شعراى ترکى گوى در آزربایجان حسن اوغلو و در آنادولو خواجه دخانى هر دو از ترکهاى خراسان میباشند. 

ادامه نوشته